نقش وارينه

منِ ديوار قفس بي هٌشَه دون سَر مَزَنيت

يُه نَه پَروازِه وَ من كُنجِ قَفَس پَر مَزَنيت

دَورِ پَي جادهَ مَپيچيت مِثِ مارو هَفي

يَعني ايطوريَ سَرهَرخَطَه چَمبَر مَزَنيت

هَرپَرَندَه َي يَه صِدي داره كه مخصوصِ خُشه

خَندِسَن كوگَ  قَدِ جيقَه يِ شَوپر مَزَنيت

اَگَه بَندير بَهاريت و وَدين صلح و صفا

تيرَ كِر بالِ پَرستو وُ كَموتَر مَزَنيت

عشق ، مَعصومِه وَ بازي مَگريتِش اُمرو

هَي وَ پَس سَر وَرِ پَهليشْ وَ خَنجَر مَزَنيت

اَو وَ گُل تازه شِكُفتَه اَگَه نيديتْ مَديت

دَسِ كَمْ وَ زرِ لالَه يِ پَر پَر مَزَنيت

پا كَني كردَنِ هر باغَ بَهونَه مَكُنيت

تيشَه مِنْ ريشَه ي نارنج و دَبي تَر مَزَنیت

آخُه بَلگ ايخَره تاريخ وُ وَرَق ري ويبو

نقشِ وارينَه وَ من صَفحهَ ي دَفتر مَزَنيت

انصاري فهلياني

سلام . حـقـیـقـتـش نونم ... باورم نیکه ایقه ابراز عالاقه و اِی وب نوشت وابو .. ولی خو وابیده ایطوری که شکه وابید مه و نی ترم گپ بزنم .... رسم ادب خمو لرال حالیم وابی یه چی دَ دنبالش  هه . و هم ینکه مهلی و تعارفـل اعـتـنا ایکُنیم ؛ البته که ای چـیل من مرام هر کسی نی و جی امیده ار خیا بخو. 

خواسم بگم خوبه همش تماشاچی نـبیم ، یه پاره ی وقتی هم مث تماشاچی نمایل بُـل کنیم وسط مِیون و یه بَـکلارِی تاک اما تجیک و سرحالی هم بزنیم و دَ ریم ؛ حکمی که شوخی کردم .

ایـچو نه تارف داریم و نه ری در بیسی ، سی کمک و شریک وابی ین ایطریت هم ایسو او شعرلی نه که بـَلیِـیت یا فکر ایکنیت خوبه یا و کسی مث بوا و ننه که  کلید گنج  تی اونگله و غیره که ختو بِتر دونیت سیما م من قسمت < نظر دهید> . ار زحمت وانیبو همی وزیر دستو  [ ایسو یه بعضی ال ایگن یو چه قَسی یه در آورده ]

 سی ما بفـرستید . یای توت هم نره بنو یـسـیت شعرکو وَ کیه و یا کوچو پیا ش کردیته و نوم مبارک ختون چنه. تا ایطوری اولند ش شعر یه هـویت درسی داشته بو و شعرای عزیز می ما ناراحت وا نبون . دومندش تا کلاس کارمون و قول شهریل بره بالا . بعد ش سی تقدیر و زحمتل ایشا اسمتو به عنوان شاعر یا گرد آورنده نقـل وابو. منتظر و تیه و ره. همت ریمونه سی داشتن یه گنجینه ی نابی بوندیم.....

       «نیشتمان»

عشقت وينه‌ێ خون ها ده رِه‌گانم

تان و پوو دڵم مه‌زگ سخانم

هه‌ناسه‌‌ێ سينگ نوور چاوانم

  نامت هه‌ميشه ورد زوانم

گيانم وه فه‌دات ئه‌‌ێ نيشتمانم[1][1]

ئـارام گيانم روح و ره‌وانــم  

ويـر و خــێاڵ رووژ و شـه‌وانم

ئــاسـاره‌ێ[2][2] به‌ختم ده ئاسمانم

تـووزێ ده خــاكت ها ده گيرفانم

گيانم وه فدات ئه‌ێ نيَشتمانم

سه‌ر سه‌ربه‌رزي وه ئاسمان سام[3][3]

تا رووژ مردن خاك پاكت پام[4][4]

ئه‌رِا تووزێ ده خـاكت گيان فدام

رووله‌ێ پـه‌روه‌رده‌يَ كورده‌مالانم

گيانم وه‌ فدات ئه‌يَ نيَشتمانم

ده و رووژه نامه سه‌رم وه پاێ تو

دڵ ده گيان نامه، عه‌زيز ده رِاێ تو

زنه‌يَ زنگانيم گشتيَ فدايَ تو

   رِوولَه‌ي گيــان فه‌دايَ خاك ئيَرانم

گيانم وه فدات ئه‌يَ نيَشتمانم

دَ حـتی نـیـتـرم لحـظه ی بـمـونـم

که هِی نومـت ایـا هم سـرزبـونـم

نه کاری کردیه ی  با  اِی دل مو

خـدا دونـه که مـو فرهاد زمـونم

یؤ رسمش نی که بی ما بی وفایی

یه سـیلی  نـیـکـنی  آروم  جـونـم

دل و اِیمون بردی په چه وابـی

نگفتی بـی تو مـو باغ غـزونـم

نه ایدی دل ،نه دل دایی و عشقم

بیو عـمرم ، بهارم، هـمـزبــونم

سعید چوبینه                                                                 www.gaplory.blogfa.com

ســـعــــیــــد چــــوبــــیــــــنـــــه

شعر لری

اُور  بارونِ  تِیَم  تنگه  بیو   دیدارم

Ore barun teyam tange bio didarom

ایزنم تا تو نسوزی دَ مِن ای شو تارم

I zanom ta to nasuzi da men I sho tarom

ایزنم مَحضِ همه ی دِق دلی آ ل وا مونده

I zanom maze hamey degh deli al va mondah

او تَشی روز اول بِهسیَ  مِن خَروارُم

Ou tashi rooze aval behsi a men kharvarom

مو چه ساده تو نه انگا شته بیدم مَهلی

Mo che sada to na engashta bidom . mahli

نونِسُم با فتمه رشته و رشته ی دارُم

Nonesom bafteme reshte va reshtey darom

کاخلی ساخته بِیدی چه قشنگ وابید ن

Khakhali sakhte bidi che ghashang vabiden

یو مِنُم زنده وَ گـورم که زر إی آوارم

Uo monom zenda va gurom ke zer I avarom

مَ نخواسی که بِِِرقصم یَم و رقصم دَ چته

Ma nakhasi ke beraghsom yam va raghsom da chete

تو مث نقطه ای و مو دایره ی پرگالم

To mase noghtai vo mo dayerey pargalom

ایسو وابیده و تو لحظه و لحظه ام حرفت

Iso vabide va to laze va lahzam harfet

که تو او پیدن تندی و مو هم مث مارم

Ke to oo piden tondi vo mo ham mes marom

نیترم گَپ بزنم إی تش دَ کور وانی بو

Nitarom gap bezanom I tash ka koor va niboo

و خدا سپردمت یه مرده یی انگارم

Va khoya sepordemet ya mordayey engarom

www.gaplory.blogfa.com                                                                                

سعید چوبینه

22 مرداد 86

خدایا: 

خدا صبگهیل ایما شو سهونِِِ

خدا برج بلند ایما بهون

نفسل صبح من زمسون منج 

حسینو جاش پس بخاری دنج 

شلی زرد ننه صغرا چه خش بی

کل و گاله ی ککایل دور تش بی

هوا تیفونی و زمسون سرده

امیرو پا پتی نونی نخرده

بچی همسایمون جومی نداره

که بارون من سرش فیشکی وراره

تغزسل دون گپو سیمون قضای

نترسیتون که بالا دهس خدای

کمین کرده یه گرگی وی حوالی

خدا نیسی من ای کُه دون شکالی

ننم ایگو چه اوری من هوایه

به ایما چه زمین این کخدایه

پرستو چالش گم کرده امشو

همی هستیش شاهین دا دم او

دل ایما نه ی نِها من کوره ایپخت

و جیقه ی ما جگر دیمون ایسخت

یه اور تنگ سهیی من هوایه ی

چه طاعونی که دردش بی دوایه ی

 لُر اصیلِ
            سیت ایگم که امرو بیونی
            لر خه من ذاتشِ مهربونی
            ار چه طغیون گری مثِ نیل
            لُر اصیلِ لُر اصیلِ لُر اصیلِ
            رعیت لر اگر شاه زندِ
            لر مثِ کُه دنا سربلندِ
            مثل دار بلی سفت و محکم
            ریشه لر گره خَرده بی غم
            تَم نبینی مثش اهل دردی
            دور دنیا هم ، ار بگردی
            تشنه کُه ی مِرد جنگِ
            کشته مُرده قطار و فشنگِ
            ار چه طغیون گری مثِ نیل
            لُر اصیلِ لُر اصیلِ لُر اصیلِ
            
            امروز برای تو می گویم که بدانی. که در ذات لر مهربانی است.
            اگر چه همانند رود نیل طغیان می کند. ولی لر اصیل است
            لر حتی اگر شاه زند باشد نیز مانند رعیت است لر همانند کوه دنا سربلند
            است.
            همانند درخت بلوط سفت و محکم ایستاده است. ریشه لر با غم گره خورده
             است.
            دور دنیا اگر هم که بگردی، همانند لر اهل دردی نمی بینی.
            او تشنه کوه و مرد جنگ و قطار و فشنگ است.
            اگر چه همانند رود نیل طغیان می کند. ولی لر اصیل است

لرم لر

لرم  لر  بید نم سیم  افتخاره

محاله دس وش وردارم محاله

نگو بی غیرته  لر  بی بخاره

وته من ذات  لر یو  ره نداره

لرم لر  غیرتی  دارم خدایی

که فرهاد زمون هم کم ایاره

و فرهنگش   بنازم   بی مثاله

مث ای ترکه بازی یل که داره

و دسمالی رقاصی  کردنلشون

که رقص گل بهاره یای  ایاره

 و کی لهراس و تنگ تامرادی

دلیری  من   دللشون  موندگاره

و  مردی  مردلش  پیا  نکردم

که تیرش سی همیشه من دواله

د چوبینه تو بس نی لر نوازیت

عزیزل قصه ی  لر  موندگاره

سعید چوبینه

1382.1.23                                                 www.gaplory.blogfa.com

اگه ما یه چی نگیم.....

کی نمایندمون بو . خوتون خوتونه با ما شریک کنید من همه چی... زی بیت منتظرم

گلنام

سعيد چوبينه
saeedchoobineh[@]yahoo.com

مث سایه ی دم افتو تو خیالت بامه
Mese sayey dame afto to khyalt bame
همچو سایه ام زیر آفتاب خیال تو هر لحظه با من است

 من سایه د نیام ایسو که گل هیبامه
Mene saya da neyam iso ke gol hibame
به سایه پناه نخواهم برد چرا که معشوق کنار من ایستاده است

تش توسون خدا تش بزنه دنیا نه
Tashe tosun khoda tash bezane donya na
اگر آفتاب سوزان تابستان دنیا را به آتش بکشد

مو هم اوچو که بیا سایت ودینم جامه
Mo ham ucho ke beya sayat vadinom  jame
من هر کجا که سایه ی معشوق همراه من باشد

بسکه  ای  کره  شکالم من  مال  ایگرده
Baske I kare shekalom mene mal igarde
از بس معشوق همانند بچه آهوی من در آبادی خودنمایی می کند

 ایطرف  اوطرف آبادی همش پر  دامه
I taraf u taraf abaee hamash per dame
در اطراف و هر گوشه ی آبادی حسودان دامی برای معشوق من ساخته اند

ایخن انگا که بلوهن گل نو کفتمه هی
Ikhon enga ke beluhen gole no koftama hy
انگار که می خواهند گل نو شکفته ی مرا پزمرده کنند

مو تفنگ چین گلم خین همتون زر پامه
Mo tofang chine golom khin hamatun zer pame
من نگهبان معشوقم هستم و خون تمام بد خواهانش را خواهم ریخت

   اگر هفتاد و دو ملت جری وابو وابو
Aga hafta vo do mellat jari vaboo vabo
اگر هفتاد و دو ملت جهان با هم درگیر شوند خیالی نیست

مردم آخو تا نمیرم پی گل ویسامه
Mardom akho ta namirom peye gol veysame
مردم آخر تا جان را در راه معشوقم نسپارم آرام نخواهم گرفت

دونی ار مردم وری قبرم چه باید ورکنن
Duni ar mordom vari ghabrom che bayad  var kanen
میدانی اگر جان دادم روی قبرم چه باید بنویسند

نومشه نونم  ولی  دونم   که گل گلنامه
Numesha no nom vali dunom ke gol golname
نامش را نمی دانم ولی همین قدر می دانم که معشوقم نام نیکی چون گل دارد

گفتنه نحس گلم پی قدمش ناشاده

Goftene nahse golom pey gha amesh na shaye
ید خواهان گفته اند که معشوفم نحس و بد یوم  است وفدمش نا مبارک هست

یو متیل پیر زنی بیده که خوش ناکامه
Yo matil pira zani bide ke khosh nakame
این سخنان پیر زنی حسودی بوده که خودش در زندگی اش ناکام مانده

مو ندارم  تور   و  تیشه ی مجنونه  ولی
Mo nadarom tavar va tisheye majnuna vali
من همچون مجنون تبر و تیشه ای ندارم ولی

پوسپری هه که بیای وی پس د دم دیواره
Pusperi he ke beyey  vey pas da dam divare
تفنگ پوسپری دارم که اگر مال من شوی برای همیشه به دیوار آویزانش می کنم

من فکرت د نه خو مونده نه او ایترسم
Mene fekret da na kho monde na ov itarsom
از زیادی در فکر تو بودن آب و خوابی برای من نمانده است می ترسم

نکنه  بیا  و خوم   بگو  خیا لت  خامه
Nakone bia va khum bego kheyalet khame
نیاید آنوقت که به خواب من بیایی و بگویی خیالات تو خام و بیهوده است


سعید چوبینه

  نورآباد  آبانماه 86

این وبلاگ به اشعار لری عاشقان فرهنگ لر اختصاص دارد

شما هم با ما باشید...

با فرهنگی عظیم به نام   لر